ŚCIEŻKI TWÓRCZE

IMPROWIZACJA
Wojciech Mochniej

Cele warsztatu: będziemy badać naszą organiczną, fizyczną odpowiedź na różne bodźce, czyli spróbujemy zrozumieć wartość naszej nieocenzurowanej, fizycznej odpowiedzi na obraz, myśl lub też jakieś zadanie. Zidentyfikujemy naszej nawyki i wzorce, po czym odejdziemy od nich bądź zanurzymy się w nie głębiej. Chcemy poczuć fizycznie, i poprzez własne doświadczenie, logikę ciała, a także nasze indywidualne mocne strony i słabości. Porzucimy wyobrażenia o tym, jaki powinien być ruch lub jak powinien wyglądać. Będziemy pracować nad wyczuciem tego, jak ruch naturalnie rozwija się, badając umiejętność podążania za kierunkiem ruchu—wyczuwając, w którym kierunku chce lub potrzebuje pójść. Będziemy odpowiadać na różnorodne bodźce, takie jak obraz, druga osoba, gest, tekst, muzyka lub dźwięk, inspiracje z naszego codziennego życia. Głęboko zaangażujemy się w eksplorację i będziemy odpowiadać ruchem.

Odnajdywanie ruchu będzie naszym priorytetem. Jest to umiejętność ważna dla tworzenia ruchu odpowiedniego dla zadania, sytuacji, zapisu nutowego. Aby badać to w pełni, rozwiniemy umiejętność podejmowania ryzyka. Będziemy pracować nad pewnością naszego ruchu, słuchając go i podążając za nim bez martwienia się o to, jak wygląda on z boku, oraz rozwijać siłę, która pozwoli nam pracować z trudnym zadaniem zamiast się z niego wycofywać. Nauczymy się badać wszystkie te elementy i poźniej wnosić ten proces do pracy z partnerem i grupą, komunikować się z innymi poprzez ruch, bez potrzeby wymieniania słów. Rozwiniemy nasze zrozumienie sztuki występu i wzmocnimy umiejętność utrzymywania improwizatorskiego procesu podczas występowania przed publicznością. Będzie to wymagało od nas zachowania koncentracji i skupienia się na danym zadaniu.

Ćwiczenia wchodzące w zakres tego warsztatu: eksploracja i eksperyment to podstawowe sposoby uczenia się na tym kursie. Ćwiczenia będą rozwijać się od prostych po bardziej skomplikowane. Każde spotkanie jest stworzone w taki sposób, by zwiększało fizyczną i kreatywną świadomość ucznia. Spotkania będą obejmowały:

  • rozgrzewkę, która przygotuje ciało na ruch i pozwoli nam połączyć się z naszymi zmysłami; skuteczne techniki oddechowe i relaksacyjne, zwiększanie świadomości ciała, rozwijanie zdolności organicznej odpowiedzi z ciała, przekodowanie nabytych wzorców ruchu oraz przygotowanie ucznia do pełniejszego ruchu
  • ćwiczenia i struktury improwizacyjne stworzone, by pomóc nam zrozumieć, jak powstaje i rozwija się ruch, jak go tworzymy, zwiększanie naszej zdolności eksplorowania ruchu przez całościowe zrozumienie przestrzeni, czasu (rytmu) i jakości ruchu, jak również relacji naszego ja z innymi ludźmi
  • eksplorację koncepcji związanych z kontakt improwizacją, takich jak świadomość punktów styczności, rolowanie, oddawanie i przyjmowanie ciężaru, upadanie, ruch spiralny i płynięcie na fali tańca
  • tańce improwizowane, w których uczniowie będą eksplorować i poszerzać zakres różnych możliwych opcji ruchu, świadomość przestrzeni, świadomość całościową i koncentrację, której wymaga improwizowany występ

Będziemy pracować nad występami solowymi, duetami i trio, oraz wytępami w większej grupie. Często będziemy wspólnie omawiać ćwiczenia improwizacyjne.


TECHNIKA TAŃCA „Oddychające Kości”
Zuna Kozankova

Struktura szkieletu jest najgłębszą i najbardziej stałą strukturą naszego ciała. To baza dla naszego ciała i ruchu. Przez improwizację i techniczne sekwencje ruchu, warsztat zaprowadzi nas do zrozumienia mechanizmu tej podpierającej nas struktury oraz pomoże nam osiągnąć równowagę i siłę, nie tylko dla naszego tańca, ale także dla codziennego życia. Każda kość naszego ciała posiada swą historię, stworzoną przez sposób, w jaki jej używaliśmy, sposób odżywiania się, a także nasze emocje. Będziemy tańczyć, ale także wykonywać podstawowe ćwiczenia z qigong , tak by rozwijać kontakt z kośćmi na poziomie energetycznym. Tak więc czytajmy historie zapisane w naszych kościach i zaprzęgnijmy je do tańca.


KONTAKT IMPROWIZACJA
Milan Kozanek

Kontakt improwizacja to dialog między dwojgiem (trojgiem, itd.) ludzi, prowadzony poprzez ciało, w którym ciało jest w fizycznym, ale nie tylko fizycznym, kontakcie. Będziemy otwierać historie naszych ciał, nie poprzez intelekt, lecz przez ruch i kontakt. Uczucia wsparcia, zaufania, grawitacji, rolowania się i równowagi poprowadzą nas w stronę nieznanego, będziemy uczyć się poprzez niewiedzę. Ciało stanie się krajobrazem dla naszych historii i wyobraźni.


LOGOMOTION
Nóra Hajós

To improwizacyjna forma tańca/narracji, w której ruch i słowa powstają spontanicznie, wypływając z jednego źródła. Twórczynią techniki jest Simone Forti, która określiła ją jako „sposób odkrywania, co się kryje w mojej głowie […] zanim zdążę to przemyśleć, ujarzmić, kiedy czuję to jedynie w kościach.” Improwizacja wymaga bycia świadomym swoich odruchów i „redagowania” ich, kiedy się pojawiają. Myśli oddziaływają na ruchy i odwrotnie. W trakcie warsztatów skupimy się na spontanicznym ruchu i mówieniu.


Organiczna ekspresja anatomii w oparciu o BMC
Iwona Olszowska

​Organy jako wyraz ekspresji staną się dla nas źródłem anatomicznych poszukiwań. Będziemy szukać ruchu i dźwięku z organów. Będziemy wydobywać organiczność ruchu. Będziemy szukać wewnętrznej ekspresji…potencjału osobowości .


PARKOUR
Jakub Adamowski

Praktyczne sztuki ruchowe, czyli wszelkiego rodzaju sztuki walki, wspinaczka, biegi, czy zabawa w ruchu poprzez praktyki sportowe towarzyszą nam od stuleci. Mało kto jednak zastanawia się, jak wpływa to na nasz charakter, gdyż rzadko przyjmujemy role, nie próbujemy się wyrazić poprzez kopnięcia zadane piłce. Parkour daje nam niespotykaną dotąd możliwość „wejścia” w obcą skórę i poznania mechanizmów regulowanych prawami natury. W tym roku pozwolimy swoim ciałom opowiadać samym o sobie, stosując przekaz niewerbalny, używając języka ruchu.


Wnętrzem na Zewnątrz (Inside Out)
Ditte Berkeley i Przemek Błaszczak
Inna perspektywa na głos i ciało w teatrze

Każdy z nas jest obdarzony głosem, który ma potencjał wyrazu, każdy z nas ma ciało, które ma potrzebę przemawiania, trzeba jedynie znaleźć język, w którym przemawia nasz wewnętrzny instrument. Stereotyp „pięknego głosu, mity o „braku słuchu lub fizycznej niemożności zrobienia czegoś są naszymi punktami odniesienia, obciążającymi nas jako performerów, przeszkodami na drodze rozwoju, które mogą powstrzymywać nas przed rozważeniem potencjału naszego ciała i głosu. Poprzez wywrócenie naszych koncepcji i wyobrażeń na drugą stronę skierujemy lustro na siebie samych, na naszę esencję, tak aby odkryć pytania mogące pomóc nam w podróży w głąb naszego ciało-głosu.

Naszym celem jest przyjrzenie się tkwiącym w nas jakościom i cechom, które mogą pomóc zindywidualizować nasz głos i fizyczność. Nie będziemy zaczynać od tego, co widoczne na powierzchni, co już jest utrwalone w naszym głosie, lecz od tego, czego nie wiemy o naszym głosie i ciele, pracując z wewnętrzymi jakościami, które sprawiają, że głos i ciało każdego z nas są wyjątkowe, unikalne i pełne potencjału. Będziemy próbować, poprzez ciekawość oraz budzenie zdolności zabawy i eksploracji cechujące dzieci, odnaleźć nowe połączenie z naszym głosem i ciałem.

Celem warsztatu jest wspieranie procesu wewnętrznego dialogu podczas indywidualnego treningu głosu i ciała, a nie proponowanie gotowych narzędzi pracy. Podzielimy się metodami, które uważamy za pomocne w naszej własnej pracy.

Warsztat ten będzie dynamicznym połączeniem zajęć prowadzonych przez Przemka Błaszczaka „Zapominając o Ciele i Ditte Berkeley „Opowieść Głosu (Mówiąca Pieśń).

Zapominanie Ciała
Normy społeczne, konwencje, etykieta i zasady tworzą środowisko, które kształtuje naszą fizyczność i relację z ciałem, czyli nasz „pogląd na ciało. Sposób, w jaki chodzimy, biegamy, tańczymy, dotykamy samych siebie i drugiego człowieka, jest zdeterminowany kulturowo, lecz jednocześnie tak głeboko zakorzeniony, że łatwo nam zidentyfikować się z nim i powiedzieć sobie: „taki/taka właśnie jestem. Nie pamiętamy, lub przynajmniej zdaje się, że nie pamiętamy, iż od urodzenia podlegamy intensywnemu treningowi, który nie ma końca, a nasze zachowanie jest sposobem dostosowania się do obowiązujących norm.

Celem warsztatu jest sprawić, byśmy zapomnieli o naszym ciele takim, jakie je znamy, i posłuchali go takim, jakie jest tu i teraz, w relacji z nami samymi, otaczającą nas przestrzenią, naszymi partnerami i grupą. Skupiając się na treningu indywidualnym i w partnnerstwie, odkrywamy nowe sposoby postrzegania, komunikacji i improwizacji, która łączy ze sobą w twórczym procesie współdziałanie, współtworzenie i wspólne bycie.

Opowieść Głosu (Mówiąca Pieśń)
Głos ma w sobie opowieść, którą chce opowiedzieć. Tak naprawdę jest to milion opowieści, których treść zależy od śpiewanej pieśni, aktualnych doświadczeń, od słuchacza, otoczających głos dźwięków, i wreszcie stanu, w jakim jestem ja, śpiewająca.

Jako aktorka wchodzę w dialog z moim głosem za każdym razem, gdy śpiewam. Pytam go: „Jak zaśpiewamy dziś? Co powiesz na ten dźwięk, jak go czujesz? Co on mówi, jaką snuje opowieść?” Poszukiwania te przynoszą kolejne i kolejne pytania. To jest właśnie praca aktora, który chce uczynić z pieśni narzędzie bardzo głębokiej wymiany doświadczenia między śpiewającym i słuchaczem. Głos jest nagi – pozwala nam dzielić się z innymi na poziomie, do którego nie jesteśmy przyzwyczajeni, i na którym często czujemy się niepewnie. Poszukiwania jego granic i połączeń z doświadczeniem fizycznym, obrazami i skojarzeniami wzbogaca nasze narzędzia komunikacji i tworzy przestrzeń dla nowych odkryć.
Pracując, będziemy skupiać się na eksploracji naszych własnych głosów, a także naszych głosów w odbiciu innych głosów i połączeniu z nimi, na sile płynącej z pewności dźwięku naszego własnego głosu. Będziemy badać jego bogactwo i budować wspierający go fundament – poprzez oddech, wsparcie ciała fizycznego, wyobraźnię. Skupimy się też na odkrywaniu jego siły, kiedy pojawia się solo oraz jego mocy, gdy wzbogaca wspólny dźwięk tworzony razem z innymi głosami.

OTWARTE WARSZTATY

GAGA
Natalia Iwaniec

Podczas tegorocznych Cyrkulacji na otwartych lekcjach Gaga będziemy używać swojego ciała jako narzędzia do opowiadania tego co zapisane jest wewnątrz nas. Będziemy słuchać i opowiadać przez nasze miękkie, elastyczne ciało,które jest wspaniałym kreatywnym narzędziem pracy.
Wyobraźnia każdego człowieka nie ma końca,dajmy ciału szanse,by poczuć, ze nasze ciało przy użyciu języka ruchowego Gaga może także przekraczać granice wyobraźni i fizyczności.
Pika,jojo,dolfi,lena,travelling staff…to słowa,które będą częścią naszej opowieści.


FALL IN DANCE IMPROVISATION with Isadora Duncan
Iwona Olszowska

w czasie warsztatu będziemy podążać szlakiem prekursorki improwizatorki tańca współczesnego. Wolność tańca w scorach opartych o idee Izadory. Otwierających przestrzeń na kierunki i nurty tańca współczesnego.


KONTAKT IMPROWIZACJA
Milan Kozanek

Kontakt improwizacja to dialog między dwojgiem (trojgiem, itd.) ludzi, prowadzony poprzez ciało, w którym ciało jest w fizycznym, ale nie tylko fizycznym, kontakcie. Będziemy otwierać historie naszych ciał, nie poprzez intelekt, lecz przez ruch i kontakt. Uczucia wsparcia, zaufania, grawitacji, rolowania się i równowagi poprowadzą nas w stronę nieznanego, będziemy uczyć się poprzez niewiedzę. Ciało stanie się krajobrazem dla naszych historii i wyobraźni.


ORGANIC DANCE TECHNIQUE
Wojciech Mochniej

Wojciech Mochniej oferuje nowe spojrzenie na techniki tańca współczesnego,   proponuje ścieżkę w kierunku ruchu ekologicznego. Opracowany przez pryzmat jego szerokich doświadczeń zawodowych warsztat,  skupia się na eksploracji ciała zarówno w uporządkowanym ruchu/strukturze,  jak i sytuacji improwizowanej i swobodnej. W tym warsztacie podkreśla się rolę wagi i długości ciała oraz przepływu linii energetycznych,  izolację części ciała i drogę przewodzenia impulsów. Szuka się połączenia (wizualnych ,  fizycznych,  emocjonalnych i kinetycznych) z partnerem i przestrzenią. Zasady działania spirali siły GYROKINESIS ,  floorwork ,  improwizacja (w tym zasady kontaktu ) i struktury choreograficzne,  mają zaprowadzić tancerza do dynamicznego doświadczenia trójwymiarowego ciała w przestrzeni. Tancerz jest kierowany tak, aby uruchomić wyobraźnię i intelekt w pracy organizmu. Warsztat ma prowadzić od całkowitego zanurzenia się w wykonywanej pracy poprzez skupienie oraz osiągniecia maksymalnej radości podczas tańca.


MATERIAL FOR THE SPINE
Nóra Hajós
System Material for the spine jest medytacyjnym studium kręgosłupa i miednicy łączący podejście techniczne z procesem improwizacji i improwizacji w kontakcie.
Tematyka tych zajęć krąży wokół:

  • koncentracji na wewnętrznych doznaniach podczas powolnego rozgrzewania się
  •  nauki i ćwiczeniach rolowania się po podłodze za pomocą spirali (helisy) i półksiężyca
  •  studium falowania (ruchy falo-podobne ) w naszym ciele
  • świadomość powolnego dostrajania się elementów naszego ciała (tuningu)
  • szukanie własnego małego tańca (S. Paxton Small Dance excersise)
  • spontaniczna improwizacja w grupie